Boşluğa Düşüş

Yine buz gibi oldu ellerim... Bu sefer ısıtacak kimsem yok. Gecenin bu vakti bir tek ben uyanığım çünkü bu şehirde.

Öyle bir çıktın ki içimden boşluğun ellerimde buza kesti. Karnıma bir ağrı gelip yerleşti.

Kalbimi birisi alıp elleriyle sıkmıştı ya hani,şimdi gevşetti.

Kalbim rahat! Şu sızı olmasa rahat. Ellerim ısınsa bende rahatlayacağım.

Ama sen bu gece öyle bir çıktın ki içimden, içimi bağırta bağırta,sessizce,kimseye söylemeden,haince,ummadığım şekilde... Acı vericiydi! Ama geçti.

Artık uzun bir hastalık dönemi geçirmiş,yeni iyileşmeye başlayan yorgunun tekiyim.

Yorgunluğumu atacak şeyler arıyorum! Zor. Şimdi yorgunluğum acı veriyor.

Şimdi sen yoksun tamamen. O kalan parçalar da yok,manasız.

Bittin işte yoksun,

uğurlar olsun!

 

26.12.2009--> benden gidişi...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !